ANGINA - czyli ostre ropne zapalenie migdałków podniebiennych (tonsillitis purulenta acuta)

    Angina jest chorobą ostrą całego organizmu spowodowaną zakażeniem bakteryjnym zwykle paciorkowcami (patrz: BAKTERIE). Charakteryzuje się zmianami miejscowymi na migdałkach podniebiennych. Zapalenie dotyczy mišższu w migdałkach, który ulega przekrwieniu i obrzmieniu, co powoduje powiększenie się migdałków, a na ich powierzchni - zwłaszcza w drobnych zagłębieniach zwanych kryptami - pojawiają sią żółtawobiałe naloty ropne. Choroba jest zakaźna i powstanie jej w dużym stopniu zależy od skłonności osobniczej. Po krótkim okresie zwiastunów choroby w postaci: bólów głowy i osłabienia podnosi sią nagle ciepłota ciała, nieraz do 40° Celsjusza, oraz pojawiają sią dreszcze, bóle w mięśniach i stawach. Samopoczucie chorego jest złe, równocześnie występuje szybko nasilający się dotkliwy ból gardła, zwłaszcza przy połykaniu, promieniujący do uszu.
    U dzieci wskutek znacznego powiększenia migdałków podniebiennych może pojawić się upośledzenie oddychania. Już w pierwszych dniach anginy, zwłaszcza nie leczonej, mogą powstawać powikłania, takie jak: zapalenie stawów, nerek, serca, uszu oraz zakażenia ogólne. Po upływie 3-5 dni objawy choroby stopniowo ustępują, jednak przez pewien czas mogą sią utrzymywać stany podgorączkowe oraz osłabienie.
    Leczenie polega na leżeniu w łóżku przez czas trwania gorączki i 1-2 dni po jej ustąpieniu, na stosowaniu salicylatów (leczenie tradycyjne, obecnie stosuje się paracetamol) i ciepłych okładów na szyję. W razie potrzeby podaje się również sulfonamidy lub antybiotyki. Płukanie gardła roztworem nadmanganianu potasu lub wodą utlenioną nie jest wskazane w okresie burzliwych objawów. Podczas trwania choroby powinno się spożywać potrawy papkowate, niezbyt gorące, najlepiej chłodne lub lekko ciepłe.
    W przebiegu anginy zakażenie z migdałków może przeniknąć do wiotkiej tkanki łącznej otaczającej migdałek. Powstaje wówczas ropień okołomigdałkowy (abscessus peritonsillaris).